Średnie miasta, są takie średnie miasta

Gdzie żaden dom nad inne nie wyrasta

W średnich miastach mężczyzna czy niewiasta

Nie zwykli są współziomków swych przerastać



W średnich miastach nie szarpiesz się, nie szastasz

Spokojem tchną przedziwnym takie miasta

Miejscowości tych nie jestem entuzjastka

Ale przyznam, jakiś urok tkwi w tych miastach



Średnie miasta, są takie średnie miasta

Gdzie żaden dom nad inne nie wyrasta

W średnich miastach pomniki bluszcz zarasta

Niewielkie są pomniki w takich miastach



Średnie miasta wyryły zamiast hasła

Nad bramą swą jedyne słowo - basta

Gdy za tobą taka brama się zatrzasła

Trudno będzie tobie wyjść z takiego miasta





  



Nie zastukam tego ranka do kochanka wrót

Zatrzymała mnie rusałka w srebrnym lustrze wód

Rozpuściła włos zielony - niech nim igra toń

I spytała szmerem wody po co tak spieszę doń?



Póki smutek nie zamieszkał w mym powszednim dniu

Mogę tworzyć obraz szczęścia z marzeń i ze snów

Póki na mych uczuć łąkę nie padł żaden cień

Tylko słońce, tylko gwiazdy i świąteczny dzień.



Nie rozstrzygnie biedne serce wątpliwości tej

Czy on bardzo kocha jeszcze, czy już trochę mniej?



Kto nauczy, kto podpowie, czego trzeba by,

By radości nam spod powiek nie zabrały łzy,

By w powodzi słów słodzonych i drobniutkich kłamstw

Choćby drobna cząstka nieba pozostała w nas.



Nie doradzą żadne mędrce, którą ścieżką iść,

Nie wywróży mi naprędce akacjowy liść

Nie wie sowa rosochata, zatopiona w śnie

Czy ma rację ta rusałka, że niepokoi mnie.



W trwodze bije biedne serce echem pieśni tej

Czy on bardzo kocha jeszcze, czy już trochę mniej?

Czy trochę mniej?