Choć dalej z każdą chwilą

Od nieba do ziemi

Niewiele nam przybyło

Swobodnej przestrzeni



Stanęły obok siebie o krok

Dobro i zło

Nie umiesz ich rozdzielić



Nie szukasz nie znajdujesz

Nie pytasz o drogę

Udajesz że nie kochasz 

Niczego nikogo



I nieprzytomnie biegnąc przez świat

Rzucasz na wiatr

Młodość swą i urodę



Nie nie nieprawda że nie mamy 

Nic prawdziwego

Jest jest jak było przed wiekami 

Piekło i niebo



Nie śmiejesz się nie płaczesz

Nie dziwisz się sobie

Próbujesz żyć inaczej

bez marzeń bez wspomnień



Z podróży nieudanych do gwiazd 

Wracasz co dnia

Zdradzony i bezbronny



Nie nie nieprawda że nie mamy 

Nic prawdziwego

Jest jest jak było przed wiekami

Piekło i niebo





  



Ty, tul mnie, ciśnij, bo tyś mi, jak brat

Przy tobie mogę pozbawić się szat 

Bez żadnych obaw o honór i cześć 

Więc tul mnie, ciśnij, pieść.



Ty jesteś inny, niewinny i cny

Twych pieszczot brzeszczot nie rani, bo ty

Ty nie chcesz nic, tylko być

Przy mnie blisko i to wszystko starcza ci.



Brutali pełno wszędzie wkrąg

Ci łapy mają zamiast rąk 

A w oczach żądzę, chuć już z dala czuć,

Że chcieliby mi coś zzuć.

Mnie na takich pętaków...

Lecz nie warto o nich dalej truć.



Ty jesteś czysty, przejrzysty, jak łza 

Ty jesteś grzeczny, bezpieczny i ja

Przy tobie spokój i pewność mam, że

Nie wykorzystasz mnie.



Więc tul mnie, ciśnij, bo tyś mi, jak syn

Tak delikatny jak najlepsze z win

I również mi starcza, gdy jesteś przy mnie blisko

Jesteś i to wszystko, właśnie ty.