Daruj mi piosenkę moich marzeń

Mój Panie który mieszkasz wśród witraży

Niech w pieśni życie kłębi się sławiąc zwykły dzień

I nie zapomnij mnie umieścić w niej



Daruj mi piosenkę moich marzeń

Mój Panie który śpiewasz wśród witraży

Niech chudy krawiec w pieśni tej syty żegna dzień

A dziecko niech zasypia zdrowym snem



Płyń płyń pieśni ma płyń ogrzać muszę duszę pełną zim

Płyń płyń melodio naszych serc twoje jasne światło zmywa lęku cień



Daruj nam piosenkę o przetrwaniu

Nasz Panie który śpiewasz razem z nami

Ja wiem że płacz to ludzka rzecz lecz dość już było łez

Dziewczynie która śpiewa ładniej jest



Płyń płyń pieśni ma płyń...



Daruj nam ten świat bez łez i strachu

By skrzypka nikt nie spędzał z jego dachu

A wieś skąd kiedyś uszedł dziad niech powraca w snach

Na falach pieśni która niesie nas



Płyń płyń pieśni ma płyń...





  



Nie wiem

co prawdą jest co złudzeniem

co dobrem jest jeszcze a co już złem

w co jeszcze można wierzyć w co już nie?



Nie wiem 

czy wszystko mieć czy nic nie mieć

czy ważne jest to co wiem czy co mam

czy jedno drugim się zastąpić da?



Sen nie chce do mnie dziś przyjść

na słomiance u drzwi

księżyc przysiadł jak kot

świat taki łatwy za dnia

zbyt zawiły się stal

w tę bezsenną noc



Nie wiem 

za mało chcę czy za wiele

szeroki świat wcale nie nęci mnie

do Tomaszowa wpadłabym na dzień...



Nie wiem 

dla innych żyć czy dla siebie

czy cudzych spraw bagaż brać wciąż na grzbiet

czy własnym życiem wreszcie zająć się?



Sen nie chce do mnie dziś przyjść

na słomiance u drzwi

księżyc przysiadł jak kot

świat taki łatwy za dnia

zbyt zawiły się stal

w tę bezsenną noc



Nie wiem 

co prawda jest co złudzeniem

co dobrem jest jeszcze a co już złem

w co jeszcze można wierzyć w co już nie?