Daruj mi piosenkę moich marzeń

Mój Panie który mieszkasz wśród witraży

Niech w pieśni życie kłębi się sławiąc zwykły dzień

I nie zapomnij mnie umieścić w niej



Daruj mi piosenkę moich marzeń

Mój Panie który śpiewasz wśród witraży

Niech chudy krawiec w pieśni tej syty żegna dzień

A dziecko niech zasypia zdrowym snem



Płyń płyń pieśni ma płyń ogrzać muszę duszę pełną zim

Płyń płyń melodio naszych serc twoje jasne światło zmywa lęku cień



Daruj nam piosenkę o przetrwaniu

Nasz Panie który śpiewasz razem z nami

Ja wiem że płacz to ludzka rzecz lecz dość już było łez

Dziewczynie która śpiewa ładniej jest



Płyń płyń pieśni ma płyń...



Daruj nam ten świat bez łez i strachu

By skrzypka nikt nie spędzał z jego dachu

A wieś skąd kiedyś uszedł dziad niech powraca w snach

Na falach pieśni która niesie nas



Płyń płyń pieśni ma płyń...





  



Jestem wodą, ogniem, powietrzem

Jestem falą, iskrą, obłokiem

Jestem ptakiem, rumakiem

Jestem liściem na wietrze

Jestem śpiewem, szumem, galopem



Wzlotem skrzydeł mknę, dokąd zechcę

Wichrem grzywy omiatam świat

Biegnę, płynę, wzbijam się w przestrzeń

Drwię z wędzideł i murów, i krat



To nic, że to sen, tylko sen, to nic

Kiedy śnię, wtedy chce, bardzo chce mi się żyć

Nie budź mnie, nie budź mnie, nie budź mnie

Kiedy śnię, mogę być tym, kim chcę



Mogę z żaglem głowy w chmurze płynąć oceanem rosy

Palce skrzydeł zagrzebywać w tęczy rozpuszczone włosy



To nic, że to sen...



Jestem burzą, sztormem, tornadem

Jestem deszczem, pianą, potopem

Jestem krukiem, tygrysem

Jestem jadem, pożarem

Jestem krzykiem, rykiem, amokiem



Biciem kopyt rwę sieci nocy

Skrzydeł szałem przewracam świat

Kiedy myśl mą zamieniam w pocisk

Nie ma murów, wędzideł i krat



To nic, że to sen, tylko sen, to nic

Chociaż śnię, ale wiem, że nie będę wciąż śnić

Przyjdzie dzień, z mego snu zbudzisz mnie

Wstanę i będzie tak, jak we śnie



To nic, że to sen...