Zawitaj do nas właściwy wietrze

nie mijaj naszych stron

są różne strony, może i lepsze

niech sobie lepsze są...



Ale ty do nas wietrze właściwy, zawitaj choćby już

Ty jesteś dobry i sprawiedliwy wysłuchaj naszych próśb.

Twego podmuchu choćby jednego czekamy długi czas

wietrze właściwy bądź nam kolegą,

wietrze wysłuchaj nas

wietrze właściwy Ciebie czekamy,

tu w naszą stronę wiej,

zobaczysz będzie ci dobrze z nami

a i nam z Tobą lżej...

Lecz gdybyś nie mógł przylecieć,

to wtedy uprzedź nas

i daj nam jakiś znak...

możesz nie dawać... bo my będziemy

czekali cię i tak.

Pragnął byś mieć, niejedną rzecz, lecz

bywa, że najskrytsze marzenia,

pragnienia każdy z nas ukrywa,

jakby wstydząc się albo bojąc

a marzenia tylko koją,

Trzeba, trzeba śnić trzeba żyć ponad stan, trzeba

marzyć i się nie bać, choć rozsądek ci czasem

szepce, że się boi i że nie chce

Ale wyobraźnia bez granic

rozsądek ma za nic i chce dalej

nowych szaleństw i stąd marzenia aby u nas

wiatr właściwy wiał





  



Daruj mi piosenkę moich marzeń

Mój Panie który mieszkasz wśród witraży

Niech w pieśni życie kłębi się sławiąc zwykły dzień

I nie zapomnij mnie umieścić w niej



Daruj mi piosenkę moich marzeń

Mój Panie który śpiewasz wśród witraży

Niech chudy krawiec w pieśni tej syty żegna dzień

A dziecko niech zasypia zdrowym snem



Płyń płyń pieśni ma płyń ogrzać muszę duszę pełną zim

Płyń płyń melodio naszych serc twoje jasne światło zmywa lęku cień



Daruj nam piosenkę o przetrwaniu

Nasz Panie który śpiewasz razem z nami

Ja wiem że płacz to ludzka rzecz lecz dość już było łez

Dziewczynie która śpiewa ładniej jest



Płyń płyń pieśni ma płyń...



Daruj nam ten świat bez łez i strachu

By skrzypka nikt nie spędzał z jego dachu

A wieś skąd kiedyś uszedł dziad niech powraca w snach

Na falach pieśni która niesie nas



Płyń płyń pieśni ma płyń...