Te marzenia którym skrzydeł brak

Usta pełne pustych słów

Drogowskazy które stoją tam

Gdzie nie było nigdy dróg



Czas wędruje po manowcach gdzieś

Nie wiadomo zmierzch czy świt

Może wszystko to jest tylko snem

Który właśnie nam się śni



Może świat śni się nam

Może my się śnimy komuś

Jak naprawdę jest nie wiadomo

Tego jeszcze nie wie nikt



Czy to świat śni się nam

Czy to my się śnimy sobie

Nikt niestety nam nie odpowie

Tego jeszcze nie wie nikt



Te starania by zostawić ślad

Na ruchomych piaskach dni

Śmieszna wiara że zdołamy wpław

Do szczęśliwych dotrzeć wysp



W zapytania ślad układa się 

Codzienności szary dym

Może wszystko to jest tylko snem

Który właśnie nam się śni



Może świat śni się nam...





  



Znowu jestem sama

Wbijam oczy w jeden punkt

Taki jest mój dramat

Tylko taki jest mój bunt

Przebić wzrokiem ścianę

Skruszyć cegły, skruszyć mur

Może tam, po drugiej stronie

Ktoś tak jak ja zaciska w dłoniach ból



Takie są me oczy, taka moich oczu treść

One gasną już, gasną jak płomyki świec



On wróci nad ranem i będzie się śmiać

Że ja przy tej ścianie wciąż muszę tak trwać

On nic nie zrozumie, bo znowu dziś pił

Że tam, gdzie ten mur, przecież on kiedyś był

Mój anioł, mój amant, mój książę, mój bóg

To nic, to nieważne i tak szkoda słów



Znowu jestem sama

Wbijam oczy w jeden punkt

Kiedy byłam mała 

Tak lubiłam morza szum

Kiedy byłam mała 

Tak lubiłam biec przez las

Żeby tam, po drugiej stronie

Zachodzący schwytać w dłonie blask



Takie były oczy, taka była oczu treść

One gasną już, gasną jak płomyki świec