Zapisz swoję ulubione piosenki Edyty Gepperd

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Poeci nie zjawiają się przypadkiem 

Z niebieskich do nas przybywają stron 

Na zawsze niezgłębioną jest zagadką 

Dlaczego z nami los swój dzielić chcą 

W źrenicach tych posłańców prosto z nieba 

Istnienia smutek i marzenia blask 

W chaosie ziemskich spraw ich serca wiecznie płoną dając znak 

Tym którzy zabłądzili w mgle 



Odchodzą tak jak przyszli niespodzianie 

Zbyt prędko wypełniają się ich dni 

I znów na długo zostajemy sami 

Być może trochę lepsi dzięki nim 

Bezbronni, samotni w naszym świecie 

Tak, jakby niepotrzebni byli już 

Odchodzą komedianci, muzykanci i poeci 

Sternicy zagubionych naszych dusz 



Ich pieśni ptaki w lasach wciąż śpiewają 

I wieniec ziół rozsiewa po nich wiatr 

Odchodzą stąd, lecz nie, nie umierają 

Sumieniem naszym niespokojnym są 



A kiedy mój czas także się wyczerpie 

Poproszę cicho już ostatkiem tchu 

Daj Boże proszę daj nadziei choć iskierkę 

Że i ja też nie przypadkiem byłam tu 





  



Żeby rzecz wyjaśnić wreszcie

Tak czy owak tak czy siak

Kiedy spytasz: czy mnie kochasz

Powiem tobie: nie i tak



Powiem tobie po namyśle

Nie na oślep byle jak

Mówiąc "nie" rzecz jasna skłamię

By nie skłamać mówiąc "tak"



Mówiąc "tak" zaś skłamię po to

By nie skłamać mówiąc "nie" 

Mam nadzieję że już teraz

Nie zrozumiesz słów mych źle.





  



Na brzegu błękitnej rzeczki 

Mieszkają małe smuteczki.



Ten pierwszy jest z tego powodu,

Że nie wolno wchodzić do ogrodu.



Drugi - że woda nie chce być sucha.

Trzeci - że mucha wleciała do ucha.



A jeszcze, że kot musi drapać, 

Że kura nie daje się złapać.



Ze nie można gryźć w nogę sąsiada 

I że z nieba kiełbasa nie spada.



A ostatni smuteczek jest o to,

Ze człowiek jedzie, a pies musi biec piechota.



Lecz wystarczy pieskowi dać mleczko 

I już nie ma smuteczków nad rzeczką.